#kalbimlesohbetler

,

#57 Tatlıkrizisavar Macun: Bir kilo tereyağı suda eritilir. Suyun üstüne çıkan yağ bir kapta toplanır. Dumanı sönünce, ısısı oda sıcaklığına dönünce, yarım kilo hakiki balla karıştırılır. Macunumsu bir yapı olur. Bunu kullanmaya engel bir fiziksel durum/sağlık problemi vb olmadığı sürece iki şekilde kullanabiliriz: 1. İçine kekik yaprağı/yağı ya da kırılmış kekik tohumu da ekleyerek eklem ağrılarına dışarıdan sürülebilecek bir merhem gibi, 2. Sabahları aç karnına 1-2 tatlı kaşığı, ekmek üstüne ya da sade (kahvaltı yerine). Böylece gün boyu tatlı krizine girilmez ve rafine şeker içeren gıdalardan uzak durulabilir. İçeriği kullanmaya engel tıbbi durum/alerji vb söz konusu ise kullanmayın. Zaten #tavsiyemdegiltercihim #kalbimlesohbetler #ayurveda

#58 Duyalı 40, dinleyeli 20 yıl olmuş… Dinledikçe yaşamı, yaşananları, kalbimin sularına aldığım notlarım arttı. Kalbimin sularına diyorum çünkü suya yazılan her yazı gibi oluyor sonları. Sonsuza kadar kalır sanıyorum orada, bir bakıyorum silinmiş. Söz gibi uçuyor, suya yazılanlar. Bundan ötürü; önümüzdeki haftadan itibaren #kalbimlesohbetler’im, #yolcu’m ve de #tavsiyemdegiltercihim’lerim www.cannefsnefes.com‘da da yer almaya başlayacaklar. Bir iki gündür kafamda dönüp duran cümleler var. Ne bir araya geliyorlar, ne de ayrılıyorlar… Kimilerimiz gibi. Toprak ana ve onun bitki ve hayvan çocukları ile daha iyi ilişki kurdukça, insan çocuklarından uzaklaşıyor, ruh. Daha az insanı yaşamında, yakınında ister oluyor. Otla çöple, börtü böcekle uğraştıkça ben de, işte o kafamda dönüp duran dağınık cümleleri daha çok duyar, ince ve tatlı bir sesten çıkan bir masal gibi dinler oldum: Söylemlerinle eylemlerin bir olsun. İnsanlarla ilişkilerinde, ilişkide olduğun kişi, insan olsun. Söylemleri ile eylemleri bir olanlarla ilişkin olsun. Ben demedim, kalbim dedi… Mucizelerle dolu bir hafta olsun❣(bunu ben dedim) #kalbimlesohbetler

#59 12 yıl önce, beyaz çitli bir bahçe kapısından içeri girdim. Bir derin nefes çektim: “Burayı yeryüzü cennetim yapmaya niyet ettim Allah’ım, beni hep kalbimden konuştur, seni unutmama izin verme, hayırsız fikri, insanı ve de kazancı bu kapının eşiğinden içeri nasip etme”, dedim… Dediğimde tektim. Ne eş dost ne de bir yoldaş vardı yanımda. Zaman geçtikçe, yolumda inançla yürümeye devam ettikçe, bir’ken bin bir olduk. Bedenlerimizi, hayatlarımızı birlikte iyileştirmeye çabaladık, kamyonlarca armağan taşındı kapısından mekanımızın. Yüreklerce iyilik yollara çıktı, dağıldı şehrin sokaklarına. Bazen bir mülteci çocuğun çıplak ayağındaki buza çorap olduk, bazen bir üniversiteli öğrenci sofrasına tereyağlı makarna. Şiddet mağduru kadınlara bir derin nefes ve bazense oyuncakla çikolata olduk bebeklerine. Yolumda yürürken arada tökezlediğim oldu elbette. Hayırsız fikirlere kapıldığım da oldu, hayırsız kişilere rastladığım da… Eyvallah dedim, silkelendim. Kanatlarım düştü arada, uçamadım. Yattım uyudum o ara. Biraz hasta oldum. Biraz ağladım. Geçti. Geçiyor her şey… Hayat bitiyor. Sevdiğin işi yap kalbim, sevdiğin insanla muhabbet et, sevdiğin müziği aç dans et… İyilik düşün, iyilik konuş, iyilik yap, iyilik bul. Hayat bir rüya, uyanacaksın sonunda. Hoşçakal, yine gel Cuma…❣ #kalbimlesohbetler

 

Aslı Can
Yoga Eğitmeni