Sana da mı kimse inanmıyor?

,

Bana kimse inanmıyor diyen kişinin en başta kendisine inancı yoktur maalesef. Çünkü, kendisine gerçekten inanan kimsenin başkasının inancına ihtiyacı yoktur.

Ben benim! Yol benim! Tek yol benim! diyorsan kardeşim, yolun açık olsun; olurda! İnan kendine, bir yaradana bir kendine! Gerek yok başka birine; hatta ne babana ne annene! Yalnız başardın bu dünyaya gelmeyi, yalnız gideceksin, yalnız başaracaksın bu dünyadan gitmeyi. Yardımcılar vesileler olacak her zaman, yardımcılara yardım et; sana yardım edebilmeleri için ve durma, devam et! devam et! Durma yorulma!

Bilmen gereken en önemli şey şu; mücadele ile başladı bu yaşam, mücadele ile devam edip, mücadele ile de bitecek! Bitmeyecek tek şey mücadele, işte o hiç bitmeyecek. Bittiğini hissettiğin gün, geçmiş olsun, sanırım öldün ve cennettesin:) Başka türlüsü yok kardeşim.

Bunu okuyan SEN; her kim isen, zengin, fakir, orta halli, çalışan, öğrenci, anne, ev hanımı…. vb.

Şu sınavdan sonra, şu atamadan sonra, şu ödemeden sonra mı diyorsun? Deme! Çünkü bitmeyecek! Sen bunlarla ve mücadele ile yaşamaktan keyif almayı, mutlu olmayı öğreneceksin! Ve emin ol olmasaydı bu zorluklar, keyif alamazdın yaşamaktan; çünkü yazılımımız böyle 🙂 Şimdi koy bir kahve ya da demle bir çay… Hem onu keyifle iç, hem çalış, hem düşün… Kendine inanmaya başla! Kendime inanma konusunda önündeki engelleri tespit et, ve onların üzerine git, onları ortadan kaldırmak için planlarını yap. Yaratıcıdan sonra inanman gereken tek varlığı; SEN’ i dinle… Kendini dinle! O sana söyleyecek yapman gerekenleri ve giderilecek eksiklikleri. Haydi kardeşim durma artık! Şikayet etmeyi kes, bir şeyler yap! Adım at! Yaptıkların ya da yapmadıklarını boş ver artık, dönüş var mı geriye? Ama gidiş var ileriye! Şimdiyi yaşa anlamaya çalış. Durmanın sana katkısı var mı?

Nasıl yani, huzuru hiç bulamayacak mıyız, bitmeyecekse bu mücadele? Şimdi asıl konu başlıyor… En büyük mücadele nerde? Huzur aslında nerede? Hemen söyleyeyim, bildiğin gibi; İçinde yoksa eğer, hiç bir yerde!

İç çatışmaların, kendine inanmaman, kıskançlığın, ihtirasların varsa, sana ne Bali, ne Tibet, ne Kabe, ne de dünyanın herhangi bir yerinden fayda yok! Hani diyorsun ya, ‘çekip gidesim var buralardan diye’ herkes hayatında en az bir kere söylemiştir bu malum cümleyi. Nereye gidersen git, beynin ve ruhun yani tüm çatışmaların seninle birlikte gelecek! İçinde tevekkül ve inanç varsa huzur her yerde senin için. İşte o vakit, hiçbir mücadele zor olmuyor senin için, o güç ile kayaları bile yerinden oynatıyorsun gerekirse! Ve hiç yorulmuyorsun ruhen ve beynen! Bedenen yorgunlukta biraz dinlenince geçiyor. Geçiyor, gidiyor ve geçecek… Kardeşlerim hepsi geçecek! Her gün ve her acı geçecek… Hayat geldi ve geçiyor bile, farkında mısın? Yaşadığın günü dopdolu yaşamaya, yeni sen ile barışmaya, tanışmaya hazır mısın? Yoksa SEN’ i kabullenmeyecek kadar, inandıklarını yaşayamayacak kadar korkak mısın?

Devam et kardeşim devam et! Herkes sen gibi merak etme! Herkes korkuyor! Herkes çekiniyor. Yolundan sapmayanlar inananlar fark oluşturuyor!

Hayatı dolu dolu yaşayanlara deniliyor deli, varsın desinler, fark edersen eğer hayat denilen şey bırakılan ayak izleri… İşte o gün anlayacağız yürümemizin ve devam etmemizin gerekliliğini!

Haydi kardeşim sakın durma! Tam yol ileri!!!

AKIŞTA KALIN, KENDİNİZ KALIN…

NOT: Bundan sonraki yazılarıma bana özel bir özellik koymak istedim. Yazarken dinlediğim eserlerden seçtiklerimi sizinle paylaşacağım. Böylece, yazarken oluşan ruh halimi sizlerle beraber çok daha etkin paylaşacağımı ve etkileşimimizin kuvvetleneceğini düşünüyorum. Aşağıdaki eserlerden size uygun olanı seçerek yazıyı okumanızı tavsiye ederim. Beraber akışa geçebilmek için…

Yazı okunurken dinlenilebilecek müzikler :

  • Imagine Dragons: Believer
  • Karl Jenkins: Palladio
  • Eminem : The way i am

Tuğçe Balcı

Tuğçe Balcı

Tuğçe Balcı

Yazarın Diğer Yazıları