Yeni Yılda Kendinizi Hediyelendirin

,

Bu da bitti.

Başlayan herşey gibi … An gibi… Gün gibi… Ay gibi… Bu yıl da öyle veya böyle bitti. Biter bitmez de diğeri çabucak başlayıverdi. Öncekiler de böyle değil miydi?

Herşey bir nefesle başladı.

Hayatta hatırlayabildiğimiz ilk andan bu yana ne başlangıçlar yaptık, ama hepsi bitti.

Benim zamanımda oyunlar sokakta oynanırdı. Sabahı zor edip çabucak kalkıp koşa koşa dışarıya çıkar yepyeni oyunlara başlardık. Oyunlarımız bitti.

Kolalı bembeyaz yakalarımız, önlüklerimiz ve çantamızla İlk okulumuz başladı. Sonra ardı arkası kesilmeyen dersler, sınavlar, dönemler, tatiller derken okul bitti.

Kimimiz üniversite kimimiz iş hayatı derken yaşamlarımızda farklı bir dönem başladı.

Ne telaşlar, ne sıkıntılar, ama ne çok güzellikler de yaşandı kim bilir bu zamanlarda. Onlar da bitti.

Sonsuz olacağı düşünülen doludizgin aşklar yaşandı.

Zamanın durması istenecek kadar büyük acılar yaşatarak sonunda ayrılıklarla bitti.

Yuvalar kuruluncaya dek koşturmacalar, yorgunluklar, tartışmalar, gülüşmeler doldu anılar hanesine.

Evde ilk kahvaltı sonrası uzatılan yorgun ayaklar ve bir “Ohh!” ile hepsi bitti.

Doğuruncaya kadar ne hamilelikler yaşandı,

Doğar doğmaz bambaşka bir bireyin yepyeni hayatı başladı.

Bir cana hayat verirken, onun da diğerlerine nasıl farklı başlangıçlar verdiğinin farkında olmak ise bambaşka bir başlangıç oldu. O da sonrasında kendi döngülerini yaşamak üzere nefes almaya başladı.

Yaşam işte, böylece akıp gidiyor . Ve birgün geliyor ki tüm kırgınlıklar, sevinçler, başarılar, olumsuzluklar, güzellikler, çirkinlikler, heyecanlar, hırslar yaşanılan o anlarda kalıvermiş ve hayat sona ermiş, sona gelmiş.

Ve hayat, başladığı nefesle bitivermiş.

İşte tam bu noktada farkında olmamız gereken tek şeyin AN olduğunu fark etmemiz gerekiyor. Hangimiz yeterince An’da kalabiliyoruz ki tek gerçeğin An olduğu bu illüzyonlar sahnesinde?

Yeni bir yıla daha girerken yalnızca gelen yeni yılı kutlamak ve her yıl aynı dilekleri tekrarlamaktan başka şeyler de yapalım bu defa. O içtenlikle yinelenen dileklerimizi gerçekleştirebilmek için önce hak etmeye bakalım. Örneğin ilk önce :

 

Affedelim.

Bunu yalnızca kendimiz için, kalbimizdeki ağırlıkların bir kısmını bırakmak adına içimizden ve en samimi duygularımızla yapalım. Bunca kızgınlık ve kırgınlığın altında ezilmek yerine, egomuzu dizginleyelim ve bize zarar veren düşünceleri uzaklaştıralım kendimizden.

Af dileyelim.

Bazen biliriz, bazen farkına bile varmayız birilerini kırdığımızın. Biz en iyisi bilerek veya bilmeyerek yaptığımız tüm hatalar için af dileyelim. Bir yerlerde duyulacak ve dileğimiz kabul görecektir. Yeter ki samimiyetimizi de işin içine katalım.

An’da Kalalım.

Geçmişte yaşanan tatsızlıkları, gelecekte ne olacağı kaygı ve endişesini birden bırakıp hiçbirşey olmamış gibi yapamayız belki, ama belli zamanlar kendimize An’da kalabilme hediyesini verebiliriz. Bunun için meditasyon yapalım. Belli birşeye odaklanıp yalnızca şimdide kalalım. Ne kadar rahatladığımızı ve olaylara bakışımızın yavaş yavaş nasıl değiştiğini zamanla göreceğiz.

Teşekkür edelim.

Her yaşam bir amaca hizmet etmek içindir. Bedenli bir varlık olup bu dünyada yaşıyor olmak büyük bir ayrıcalıktır, derler. Bu yüzden bu hayatta bizi biz yapan herkese ve herşeye teşekkür edelim. Hayatına dokunduğumuz insanlar da bize teşekkür edeceklerdir.

Sevelim.

Hergün sevgi sözcüğü duyarak sulanan çiçekler nasıl daha güzel açıyorsa, siz de kendimize güzel sözler söyleyerek başlayalım bu yıla. Önce ‘Ben’den başlayıp sonra başkalarına uzatalım sevgimizi, uzayalım sevgiyle. Verdikçe çoğalan , çoğaldıkça çağlayan en değerli şeydir sevgi. Bu yıl daha çok sevelim.

Hayal Kuralım.

Çocukluğun en güzel taraflarından biri de istediğimiz şekilde ve dilediğimizce hayal kurabilmek değil midir? Büyüdükçe kaybediyoruz hayallerimizi birer birer ve git gide büyüyerek hayal fakiri insanlar olarak dolduruyoruz dünyayı. Böylece renksizleşiyoruz belki de… Hayal kurmaya tekrardan başlayalım. Hayatımıza renk katalım. Siz de alın fırçanızı elinize, yaratabildiğiniz en güzel tabloyu kendi seçtiğiniz renklerinizle yansıtın tuvalinize.

Rüyalarımızı Önemseyelim.

Bunca zamanı uykuda geçirip rüyaları umursamamamız ne büyük kayıp. Biran önce bilinçaltımızın arka bahçesi olan rüyalarımıza kulak verelim. Uykularımızı yeniden düzenleyelim. Daha çok rüya görmenin, rüyalarınızla konuşmanın yollarını arayalım. Rüyalarımızın bize nasıl yol gösterdiğini, hala uyuyorken rüyada uyanıp berraklaşarak hem rüyamızı hem de hayatımızı yönlendirelim, yönetelim.

Nefes alalım.

Kim nefes almaz ki… Ama doğru nefes almak başka bir bilgi. Yeniden başlayalım hayata ve nefes almayı öğrenelim. Aldığımız nefesi nerelere gönderebileceğimizi, nefesin hangi duygularda nasıl yönlendilebileceğini ve nasıl bir şifaya dönüşebileceğini öğrenelim.

 

Bu yıl herkesten önce kendimizi hediyelendirelim. Bizleri ağırlaştıran yüklerden kurtulup kendimize , ama önce kendimize yepyeni bilgiler hediye edelim. Işıl ışıl donatalım kendimizi. Kendi kendimize, kendimizin ne kadar değerli olduğunu gösterelim ve kendimize emek verelim. İçimizden dışımıza doğru bir değişim yılı olsun bu yeni yıl.

Arındıkça özgürleşelim, yükselelim, iyileşelim, şifalanalım ve diğerlerine dokunalım.

Işığımızın başlattığı değişimler çok olsun.

 

Yeni Yılımız Kutlu Olsun.

Elif Taşlıoğlu Dastori